Analiza II etapu 65 Olimpiady Chemicznej

Analiza II etapu 65 Olimpiady Chemicznej

I po wszystkim! Emocje powoli opadają, teraz najgorszy okres w całym OlChemie, czyli długie, ponad trzytygodniowe czekanie na najważniejsze wyniki. To niesamowite, że te wielomiesięczne, a często i wieloletnie przygotowania sprowadzają się do tych 5 godzin (teoria ma jednak największe znaczenie). Nic dziwnego, że idzie się przy tym zestresować i zablokować, co oczywiście wiąże się z głupimi błędami – nie przejmujcie się, prawie każdy kto do mnie pisze, właśnie o takich wspomina.

Nie pozostaje już nic, tylko czekać na wyniki.

A teraz chciałbym przedstawić Wam moje zdanie na temat zadań, jednocześnie starając się oszacować próg. Na tą chwilę mamy 140 ankiet i nie będę zdradzał rezultatu, dopóki nie wpłynie 200.

Udostępniajcie i proście o uzupełnianiehttps://goo.gl/forms/2U2tpJEYyggudlYN2


 

Zadanie 1 – ciąg dalszy kinetyki

Spodziewałem się jednego z trudniejszych zadań, bo zagadkowe było dla mnie to, że zadanie z FW części B było w sumie łatwiejsze niż tegoroczne pierwszoetapowe. Wiem od Was, że czekaliście na stan stacjonarny, enzymy, trudne reakcje… A tutaj zaskoczenie, bo zadanie było zbyt łatwe nawet jak na I etap.

Całe zadanie opiera się na wyznaczeniu rzędu reakcji, które można było wyciągnąć z… jednostki stałej szybkości. Potem podstawienie do wzoru i koniec zadania. Bez trudu można było mieć je spisane na czysto po 20 minutach i każdy wynik <20 pkt to ogromna strata. Wykresy reakcji były zresztą nauczone przed I etapem, bo było to sygnalizowane i jeszcze na kilka dni przed OlChemem, wrzucałem post podsumowujący te wszystkie wykresy.

Zdecydowanie zadanie niegodne II etapu, aczkolwiek moim zdaniem spełniało ono funkcję ,,nabijacza punktów” zgodnie z wymogiem, że przyszły finalista musi mieć  \geq 50 \%   punktów, aby przejść do tego finału.

[Pytanie z ciekawości] : Czy ktoś się orientuje czy ta stosunkowo niedawna zmiana (bodajże od 60/61 edycji) dotycząca minimalnego progu 50 % została wymuszona z zewnątrz z Ministerstwa Edukacji czy coś? Czy na OF to w ogóle obowiązuje??

W porównaniu do innych edycji – porównam zeszłoroczną (64.) oraz (61.)

Linki :  64 FW   ;   64 II etap  ;   61 FW  ;  61 II etap

  • 64 edycja : tutaj prosta sprawa, zadanie z zeszłego roku bije tegoroczne zadanie z kinetyki pod każdym względem. Jest jedno podobieństwo, oba zadania pokryły się z FW, przy czym w zadaniu z poprzedniego roku było jednak całkiem sporo elementów wiedzy bardziej ogólnej. Ponadto, zadanie z poprzedniego roku było czasochłonne, dużo liczenia, dużo przekształceń, na pewno mogło zająć ponad godzinę. Rok temu zdecydowanie trudniejsze.
  • 61 edycja : identycznie jak wyżej. Znów zadanie oparte na FW, jednak bardzo czasochłonne, trzeba było wpaść samemu na niektóre aspekty. Zdecydowanie trudniejsze na 61. edycji.

Ciekawe, co będzie na finale w takim razie.

Zadanie 2 – zmienna koordynacja boru w zwiazkach

Krótko – najtrudniejsze zadanie w historii OlChemu jeśli chodzi o II etapy z chemii nieorganicznej (i jednocześnie najpiękniejsze). Ja bym chciał autograf osoby, która układała to zadanie, bo to jest absolutna rewelacja. Wiem, że Wy zdanie macie inne, ale obiektywnie patrząc, to zadanie było piękne i stanowi ogromny kontrast do zadania z kinetyki, równoważąc na szczęście od razu jego trudność.

Już pierwsza reakcja była trudna. Podpunkt b) o centrowanie miażdży i otwiera oczy ze zdumienia. Głównie dlatego, że informacje o parzystości/nieparzystości wskaźników Millera była dotychczas sygnalizowana nawet na finałach – zobaczcie sobie chociażby tutaj : 61 finał  czy tutaj 56 finał . Dlatego to było naprawdę trudne, bo oto wskaźniki Millera debiutują na II etapie (do tej pory nigdy ich nie było) i od razu w takim wydaniu! Oczywiście, tematyka była sugerowana w FW, zatem nie można mieć pretensji, mimo to, podpunkt b) robi wrażenie.

Potem związek B to najfajniejszy hydrat w historii, bardzo mi się podobał ten motyw. Najpierw sobie dość sympatycznie wyliczamy 4 cząsteczki wody, a potem jeszcze trzeba było chwilę pomyśleć, żeby jeszcze uwzględnić LK = 4 i wrzucić dwie cząsteczki wody ,,do związku”. Piękne, ale hardkorowe!

Związek C mam nadzieję, że budowę zrobiliście dobrze, bo pisałem o nim tutaj :  Bor – (prawie) wszystko co musisz wiedzieć cz. I

Potem reakcja z  BF_{3}   to chwila oddechu, ponieważ reakcja identyczna z folderu, nie powinna sprawić problemu.

I na deser, kosmiczny związek (na szczęście do wyliczenia)  Na_{2}B(CN)_{3}   z informacją o symetrii osi trójkątnej, przyprawione elementami spektro  ^{11}B   oraz  ^{13} C   sprawia, że to zadanie bezapelacyjnie jest istnym potworem i naprawdę nie sądzę, by ktoś był w stanie wskazać trudniejsze zadanie z II etapu. Ba! Ja jestem w stanie wskazać wiele finałów, które były dużo łatwiejsze niż to zadanie!

Szkoda, że krystalografię dali na sam koniec dla związku E i pomimo, że dużo osób było na to przygotowana, to i tak nic nie dało się tu wskórać. Na plus też nietypowa liczba Z wynosząca 8.

Jestem ciekaw statystyk i tego ile będzie maksymalnych wyników za to zadanie. Porównajmy do innych edycji :

  • 64 edycja : i co, siarczan jodozylu już chyba nie taki zły, prawda 😀 ? Rok temu była podobna sytuacja w tym, że także wszedł pierwiastek z folderu wstępnego (to akurat zdecydowanie na minus, bo za rok ludzie będą uczyć się tylko jednego pierwiastka z układu okresowego…) Zadanie sprzed roku było trudne, ale ja bym je określił jako ,,średniołatwe” w porównaniu do tegorocznego. Jeśli ktoś się przygotował na jod, który był przecież w folderze to mógł zrobić całe zadanie bez problemu (dość trudna budowa  I_{2}O_{5} , ale tylko w przypadku gdyby to było jako ,,wiedza ogólna” , ale jako że jod był sygnalizowany, to nie aż takie trudne) do momentu siarczanu jodozylu, a potem jeśli ktoś umie liczyć to i ten jodozyl szło wyliczyć. Tutaj również można było wszystko policzyć, ale wspomniane wyżej elementy, biją tamto zadanie na głowę.
  • 61 edycja : tutaj nie weszło zadanie z folderu kompletnie. Zadanie dotyczyło halogenków i samo w sobie było łatwiejsze, ale jednak bazowało na wiedzy ogólnej, co dodawało trudności. Również pojawiała się krystalografia, ale w dużo łatwiejszym wydaniu (i zresztą identycznym jak na 58. edycji, więc nie sprawiła ona nikomu problemów). Zadanie na pewno trudniejsze. W ogóle to jest pierwszy raz w historii chyba, gdzie wszedł FW, ale w sumie miało to marginalne znaczenie, bo zadanie było piekielnie trudne.

 

Zadanie 3 – ebuliometria i kriometria

Na plus, że podtrzymany został trend sprzed roku, żeby nie kopiować zadania z fizycznej. W sumie na to się nastawiałem (bo przepisanie zadania B3 wiązałoby się z bardzo wysokim progiem), ale nie ukrywam, że zaskoczyła mnie (i wiele osób) sama ebuliometria, bo myślałem, że zostanie to wykorzystane na finale.

Na pierwszy rzut oka myślałem, że zadanie jest takie średnie, ale ogółem spoko. Po głębszym przeanalizowaniu widzę, że jest to jednak niepozorne, trudne zadanie i wielu osobom (z przesyłanych mi relacji) sprawiło dużo problemów.  Najgorsze zdecydowanie było początkowe wyprowadzenie wzoru (ale tutaj nic z tego dalej nie wynikało, dalsza część zadania się na ty nie opierała). Kolejny podpunkt również trudny, ponieważ wymagał zwrócenia uwagę na zdanie : ,,załóż , że NaCl dysocjuje całkowicie” .

Bardzo nieprzyjemne zadanie, ale chociaż ratowały rozbite, niepowiązane ze sobą podpunkty, zatem dało się z tego zadania coś uzbierać, ale ogółem trudne.

  • 64 edycja : rok temu sytuacja z fizyczną była identyczna. Takie samo, właściwie niepojawiające się zadanie z fizycznej (w sensie tematyki) i takie samo ,,przekształcenie” zadania na II etapie, zatem uważam, że jest remis i oba zadania są na identycznym poziomie. Może to tegoroczne było ciut trudniejsze.
  • 61 edycja : tutaj zdecydowanie zadanie z ebuliometrii było trudniejsze. Fizyczna jak to fizyczna, zawsze jest zapowiedziana, tylko że na tej 61. edycji była równowaga chemiczna, wałkowana wówczas od wielu lat i samo zadanie było generalnie (bardzo) łatwe.

Zadanie 4 – synteza ketonów według Abackiego

Zadanie, na które należało być przygotowanym. Chemia enoli wysuwała się na pierwszy plan tegorocznego folderu wstępnego, zatem to zadanie nie powinno sprawiać żadnych problemów.

Podobało mi się rysowanie form rezonansowych, widać było w ostatnich latach, że zadania będą zmierzać w tym kierunku, nie jestem zatem zdziwiony pojawieniem się takiego polecenia.

W podpunkcie d) fajna spektroskopia, ale bulwersuje mnie punktowanie złej struktury… Przecież tam się nie zgadza elementarna wiadomość ze spektro (brak sygnału 1H). To tak jakby była podana masa molowa i punktowana byłaby struktura, której masa molowa się nie zgadza. Uważam, że to niesprawiedliwe względem osób, które zrobiły ten podpunkt dobrze.

Potem związki E2 oraz E3 to kosmos, ale bardzo mi sie to podoba, tutaj był poziom finału. Szkoda tylko, że w rozwiązaniu zadowalamy się podaniem źródła, zamiast jednak dopisać wytłumaczenie, skąd biorą się te struktury…

W ostatnim podpunkcie zabrakło mi zaproponowanie reagenta, który przekształcał by grupę hydroksylową w dobrą grupę odchodzącą typu chlor.

  • 64 edycja : zadanie z poprzedniego roku było dedukcyjne, a to było bardziej na wiedzę. Reakcje z 64. edycji były wszystkie z FW i zadanie opierało się na myśleniu, tutaj właściwie żadnych wskazówek nie było. Myślę, że tegoroczne zadanie było tak samo trudne, może trochę trudniejsze, ale tylko jeśli ktoś źle zinterpretował FW i nie nauczył się enoli.
  • 61 edycja : zadanie z 61. edycji było trudniejsze, aczkolwiek było ono podzielone na trzy części, więc też te punkty dało się inaczej wyszarpać. Myślę, że tutaj jednak zadanie z 61. edycji było trudniejsze.

 

Zadanie 5 – inhibitor enzymu

Podobało mi się to zadanie, chociaż jeśli chodzi o organiczną to jestem zwolennikiem kombinacji : jedno zadanie syntezowe (bardziej oparte na wiedzy) + jedno zadanie dedukcyjne (przykładowo jak na 63. edycji zadanie czwarte) . Tak czy inaczej, bardzo mi się podobało to zadanie, miało w sobie wiele trudnych elementów, smaczków :

  1. Naftalen i reakcja w odpowiedniej pozycji + kontrola kinetyczna vs. termodynamiczna – OGIEŃ! Zwłaszcza, że przykładowo na 59. edycji bromowanie naftalenu było punktowane na obu pozycjach! Ciekawe, ile za to będą sumarycznie ucinać, bo to jednak aż pięć związków, które ma się automatycznie źle.
  2. W drugiej syntezie przejście  D \rightarrow E   było trudne.
  3. Nazewnictwo związków heterocyklicznych – bardzo fajny element! Takie coś z wiedzy ogólnej, na plus.
  4. Tworzenie heterocyklu w przejściu  F \rightarrow Y to poezja! Pomocne było tutaj wykombinowanie sobie związku Y ze związku Z oraz X
  5. Dipodstawiony benzen w NMRze to klasyk, ale też nie jest to jakieś tam najłatwiejsze.
  6. Synteza na koniec – moim zdaniem najtrudniejsza samodzielna synteza (zwłaszcza porównując np. do 61 edycji), wielka szkoda, że nie  robiło jej się ,,jak należy” z zapisem produktów i warunków reakcji.

 

  • 64 edycja : zadanie z poprzedniego roku miało więcej podpowiedzi i miało też opcję : ,,nie umiesz wykombinować związku, więc masz tutaj taki i rób dalej zadanie” . Moim zdaniem tegoroczne było co najmniej na takim samym poziomie trudności, może troszkę łatwiejsze. Chociaż wiem, że tamto zadanie rok temu poszło ogólnie słabo, więc tu mogę się mylić. Ale moim zdaniem poziom podobny.
  • 61 edycja : synteza na 61. edycji była potworna, tworzył się tam pierścień za pierścieniem, ale jednak 10 pkt dało się tam uzyskać bez problemu. Myślę,  że zadanie trochę trudniejsze niż na 61 edycji, ale niewiele.

 

PODSUMOWANIE :

W porównaniu do 61 edycji (ówczesny próg do finału : 68,25 pkt )

  1. Zadanie pierwsze dużo trudniejsze, bardziej czasochłonne, miało więcej elementów wiedzy ogólnej. Tegoroczne było banalne, prostsze niż I etap, całkowicie pokryło się z folderem A oraz B,  było do zrobienia w kilka/naście minut. Czyli : dużo, dużo łatwiejsze!
  2. Zadanie drugie było dość trudne, bazowało na wiedzy ogólnej, nie pokryło się z folderem.Związki były dość proste, obliczenia również, krystalografia była prosta i identyczna jak w II etapie, który wtedy był kilka lat temu. Tegoroczne zadanie drugie było trudniejsze (najtrudniejsze ever, moim zdaniem), miało bardzo trudne związki, trudne obliczeniowo, trudne budowy, trudną krystalografię, elementy nietypowych na II etapie spektroskopii. Czyli : dużo trudniejsze!
  3. Zadanie trzecie było z folderu i dotyczyło mocno eksploatowanej równowagi i było łatwe. Tegoroczne dotyczyło niecodziennej tematyki jeśli chodzi o fizyczną, było trudniejsze, dotyczyło tematu z któego ciężej się przygotować niż z równowag, zaskoczyło wyprowadzeniem wzoru i dysocjacją NaCl. Czyli : trudniejsze!
  4. Zadanie czwarte było bardzo trudne, każdy jego element, ale pomocne było to, że były trzy niezależne części, więc punkty szło uzbierać, ale jednak opierało się na wiedzy ogólnej. Myślę, że tegoroczne było trochę trudniejsze, ale jednak patrząc na to, że tematyka w sumie = 100% folder, to nie powinno sprawiać problemów, nie licząc związków E2 oraz E3. Czyli : łatwiejsze!
  5. Zadanie z 61. było bardzo trudne, ale 10 pkt do zdobycia w miarę bezproblematycznie. Problem zaczynał się później, bo synteza potwór, na pewno trudniejsza niż tegoroczna. Tegoroczne zadanie też jednak miało kilka łatwych punktów, typu początkowe reakcje z benzenem i też pozostaje elementarne pytanie – ile będą ucinać ze złe pozycje w pikolinie oraz naftalenie? Jeśli podejdą do tego pobłażliwie, to to zadanie będzie zbliżone poziomiem. Czyli : remis / trochę trudniejsze!

Skoro próg roku temu był  68,25, to porównując tegoroczne zadania do tych z 61. edycji  to próg jednak powinien być <70, ale niewiele poniżej (może właśnie 68). (laborka również była trudniejsza)

W porównaniu do 64 edycji (ówczesny próg do finału : 71 pkt )

  1. Zadanie pierwsze dużo trudniejsze, bardziej czasochłonne, miało więcej elementów wiedzy ogólnej w porównaniu do tegorocznego.Czyli :  dużo, dużo łatwiejsze!
  2. Zadanie drugie było dość trudne, ale był jod tak samo jak w folderze .Związki były dość proste, nie licząc legendarnego jodozylu, ale do obliczenia .Tegoroczne  dużo trudniejsze!
  3. Zadanie trzecie prawie identyczne jak rok temu, taki sam kontekst FW – zawody. Tegoroczne może :  trochę trudniejsze.
  4. Zadanie czwarte miało dużo wskazówek i wszystkie reakcje były z folderu. Myślę, że tegoroczne było trochę trudniejsze, ale jednak patrząc na to, że tematyka w sumie = 100% folder, to nie powinno sprawiać problemów, nie licząc związków E2 oraz E3. Czyli : remis!
  5. Zadanie piąte miało również więcej wskazówek, coś dało się wyliczyć, było koło ratunkowe z tym cyklopropanem, w sytuacji jak ktoś nie wykombinował jakiegoś tam związku.Tegoroczne zadanie też jednak miało kilka łatwych punktów, typu początkowe reakcje z benzenem i też pozostaje elementarne pytanie – ile będą ucinać ze złe pozycje w pikolinie oraz naftalenie? Jeśli podejdą do tego pobłażliwie, to to zadanie będzie zbliżone poziomiem. Czyli : remis / trochę trudniejsze!

I tutaj również nasuwa się wniosek, że próg powinien być <70 pkt. Nie liczę jednak na aż tak niski próg jak 65 pkt (minimalny próg), ale raczej bliżej tych 70. Muszę przyznać, że ciężko mi jakoś teraz oszacować ten próg, prawda jest taka, że nie zdziwię się, jak próg wyniesie i nawet 75. Osoby, których wynik oscyluje w granicach 70 czekają fatalne 3 tygodnie wyczekiwania – moim zdaniem jesteście na granicy. Wiele będzie zależeć od tej ,,dziwnej” laborki oraz od ich pobłażliwości w punktowaniu za złą pozycję w naftalenie, pikolinie oraz ile utną za niezdysocjowanie NaCl w trzecim.

No nic, to czekamy na wyniki!

10 myśli w temacie “Analiza II etapu 65 Olimpiady Chemicznej”

  1. Ile jak dla ciebie będą ucinać w 3 za niezdysocjowanie nacl? Może dadzą chociaż połowę punktów?

    1. Połowa to tak optymistycznie. Myślę, że 2/6 , nawet 1/6 . Teoretycznie w punktacji jest : za każdą poprawnie obliczoną temperaturę. Jak ktoś nie mnożył x2 to żadnej nie ma dobrze obliczonej, więc może być zero. Ja bym jednak dał markę za obliczenie molalności.

      1. Z jednej strony to w sumie logiczne by dawali zerówki no bo przecież każda marka za jeden dobry wynik. Choć z drugiej strony zobacz: za związek c w 4 są w stanie dać połowę punktów, wiec dlaczego mieliby nie dawać np. pół marki za każdy wynik, nie pomnożony przez 2? Mogliby tak zrobić to było by miło.

      2. Ja naprawdę nie rozumiem, dlaczego to jest punktowane w zadaniu czwartym. Zobaczymy jak to będzie, być może będą ,,sympatycznie” punktować w fizycznej, żeby ludzie przełamali te 50% 😀

  2. To chyba zależy od dobroci twórcy zadania, choć ewidentnie niektórzy mają zbyt miękkie a inni zbyt skamieniałe serce. To ewidentna niesprawiedliwość dla uczniów znających NMR, by dawać jakiekolwiek punkty za zły związek, zwłaszcza, że widmo było jasnym komunikatem dla nauczonej osoby. Z drugiej strony wyobraźmy sobie osobę, która zrobiła wszystkie syntezy w zadaniu 5, tylko z podstawnikiem w naftalenie w złej pozycji. Taka osoba już nie dostanie żadnych punktów (przynajmniej według obecnego schematu, w którym nic na ten temat nie napisano), mimo że znała przebieg wszelkich reakcji w tym zadaniu.

    1. Wydaje mi się, że teraz jest tendencja do nie karania podwójnie (wielokrotnie) za ten sam błąd. Dlatego w tym naftalenie wydaje mi się, że oprócz samego dołączania podstawnika do naftalenu, to potem powinny być punkty (może połowa za każde). Aczkolwiek ze względu na to, że ten kierunek podstawienia jeszcze trzeba było potem wytłumaczyć, mogą też ostro za to ucinać…

  3. Na kiedy można się spodziewać orientacyjnego progu finału? Bo czekam z niecierpliwością…

      1. A kiedy obstawisz wynik na podstawie tych ankiet? Bo już raczej nikt nie wyśle więcej odpowiedzi 😀

      2. Wstępnie na podstawie ankiet próg na spokojnie >75 pkt. Dlatego nie chcę wstawiać i niepokoić niepotrzebnie. Ostatnio też był przeszacowany, bo za mało osób wypełniła

Leave a Reply